user_mobilelogo

Het is duidelijk merkbaar dat Szerény al ervaren wordt na een paar jachten. Hieronder het vervolg.

 

Op zondag om 6 uur in de gietende regen richting Belgie gegaan voor de jacht, ik had er een hard hoofd in moet ik zeggen, maar we hebben het de hele dag droog gehouden, heel erg fijn!
Op het eerste veld werd er een fazant geschoten, welke op een ander veld terecht kwam. Szerény en twee andere honden gingen er op af. Ze verdwenen achter een glooiing in het veld, dus we konden niets meer zien.
Szerény kwam tevoorschijn met de fazant, de vleugel hing voor haar ogen, maar ze had hem keurig om het lijf vast en bracht hem rechtstreeks naar mij. Ze geeft keurig af, maar als ik hem heb dan danst ze springend om me heen en wil hem dan weer pakken, dus dat moet ik nog afleren.
Ik was natuurlijk superblij dat ze een beurt had gehad dat ze wild kon apporteren, er waren namelijk wel een stuk of tien honden. Ik kreeg meteen ook van iedereen een compliment, ik trots natuurlijk.
De rest van de ochtend werd er weinig geschoten, helaas, maar dat hoort er ook bij. Het is ook de charme om samen met je jagende hond en de anderen door het veld te lopen en het een verassing is of er wild zit.

Na de shootlunch -iemand had wild zwijn big mee genomen- heel erg lekker!- gingen we weer hogere velden in.
In de chichorei kwamen fazanten los. Eén fazant vloog door naar een ander veld. Szerény kijkt altijd goed (kan goed markeren) als het schot valt en gaat er op af. ook een paar andere honden rennen er heen. Zij komen leeg terug, Szerény is uit zicht verdwenen, maar komt later inderdaad weer met de fazant terug. Ze heeft dus heel goed doorgezocht en gevonden. De jager naast mij -een van de weinigen die nederlands kan- gaf mij een compliment en zei, dat ze mooi werkte, 2 ver geschoten wild opgehaald. Ze heeft trouwens een supertempo.

Ik was natuurlijk helemaal tevreden, in de chichorei jaagt ze fanatiek en gaat ze mooi de hoge bieten over en dan zulke knappe apporten. Op de kale velden moet ze nog leren dat daar ook wild kan zitten.

Op het laatste veld -ook chichorei (een soort biet/wortel), komen ook weer fazanten los. Szerény liep weer mooi. Er waren ook pointers en setters en zij jagen erg ruim -geweldig gezicht- en stoten zo eigenlijk het meeste wild uit. De fazant zeilde ver achter ons langs en kwam op een veld. Het weggetje was gelukkig smal met haast geen verkeer. Szerény ging natuurlijk weer, tegelijkertijd met een pointer. Szerény verdween uit zicht en was volgens mij te ver door. Later hoorde ik dat de fazant van het kale veld het groen in was gedoken en dat ze daar aan het zoeken was. De pointer kwam leeg terug en werd teruggefloten. Ook Szerény verscheen leeg, maar zocht het spoor weer op en dook weer het groene in. Ze kwam met de aangeschoten fazant terug en op het veld stond iedereen te kijken hoe ze dat gedaan had, ik kreeg zelfs een compliment van het 'opperhoofd'.

Gelukkig had de pointer later ook nog een apport, welke Szerény ook had geprobeerd te verstoren, maar dat liet de pointer zich niet gebeuren, gelukkig. De pointer stond voor en Szerény respecteerde dat, maar hield dat niet zo lang uit, zij dook richting pointer, die duikt de bieten in en heeft een aangeschoten fazant die al veel eerder daar terecht was gekomen. Hij apporteerde heel netjes en gaf het keurig af aan de baas. Deze pointer jaagt heel mooi en wijd, maar luistert  ook erg goed, supermooi werk levert deze hond.

Ik ben natuurlijk heel trots op haar werk, maar ik moet haar nog leren dat er ook/juist in het veld geluisterd moet worden.Ze hoort netjes op mijn commando te gaan en leren dat niet al het wild voor haar is.